• deel 3

    Ik heb wel eens in een park een jongen ontmoet die geen sex wilde, en het was toch duidelijk een park waar je in die uren alleen maar komt voor één ding, en dat is niet je hondje uitlaten.

    De jongen raakte me niet aan, stond naar me te kijken, liep niet weg, en toen er een andere jongen aankwam die me aanraakte werd hij overstelpt door extase schijnbaar, want hij kwam al snel zuchtend klaar, zonder dat er iemand ook maar een vinger naar hem uitgestoken had. 

    Was deze jongen dan misschien hetzelfde ? misschien wás het wel dezelfde jongen.

    Als ik niets probeer zal ik het nooit weten ‘heb je zin om te dansen ?’ vraag ik als ik vanaf de zijkant naast hem kom staan.

    Hij kijkt me aan ‘hoi, ik vroeg me al af of je me nog kende’ zegt hij een beetje verlegen.

    ‘haha, en ik dacht dat je mij niet wilde zien, die is goed’

    ‘ging je daarom naar boven ?’

    ‘ik wilde zien of je me achteraan kwam’

    ‘ik houd niet van darkrooms, mij te donker’

    Dat is een opluchting, het ijs schijnt gebroken te zijn en we hebben nu tenminste een ding gemeen ‘ik ook niet, maar ik wilde zien of je me achterna kwam’

    Hij pakt mijn hand en trekt me mee de dansvloer op, naar het midden, waar we even dansen op de harde technomuziek en langzaam bewegen we naar de zijkant waar het verhoogde podium is met de buizen.

    Hij pakt een buis vast terwijl hij zijn hoofd omdraai naar me, zijn tong iets buiten zijn lippen, zijn ogen half gesloten, zijn rug iets hol.

    Ik kan het niet laten, kus hem vol op zijn lippen, voel zijn tong even bij me naar binnenglijden en ik leg mijn hand op zijn kontje, duw hem omhoog als het waren naar de buizen waar hij zo graag in danst, zijn wulpse lichaam verstrengeld met de gladde metalen buizen glinsterend in de vele discolampen.

    Hij wrijft zijn kruis tegen een van de buizen waarbij hij me aankijkt, ik zie dat hij een stijve heeft, zijn ballen tekenen zich af door de strakke stof van zijn broek, zijn armen zijn omhoog waardoor ik zijn geschoren oksels zie, hij likt zijn lippen naar me en ik voel dat ik nat wordt.

    Deze keer ga ik niet alleen naar huis denk ik bij mezelf.

    Als we later bij de bar staan vraagt hij hoe ik heet, en ik zeg hem mijn naam ‘en jij ?’ vraag ik als hij me niet automatisch een antwoord weergeeft.

    ‘Vincent’

    ‘woon je hier ?’

    ‘vlakbij’

    ‘je bent geen prater hé ,’

    ‘hihi, jawel hoor, alleen vind ik het niet fijn om hier te praten, de muziek is te hard en je moet elkaar in het oor schreeuwen om wat et verstaan, dat vind ik niet leuk’ hij kijkt me aan en haalt verontschuldigend zijn schouders op ‘sorry’

    Ik maak een grap en doe of ik iets in zijn oor wil zeggen, en in plaats daarvan kus ik hem op zijn wang, wat hem een lachbui bezorgt.

    Wil je mee naar mijn huis dan ? dan kunnen we praten’ hij pakt mijn hand vast zonder op antwoord te wachten en trekt me mee naar de garderobe.

    ‘ehhh, ik bedenk me net’ zeg ik tegen hem als hij in mijn auto zit.

    een beetje geschrokken kijkt hij me aan ‘hoezo bedenk je je ?’ zijn haar glinstert in de nacht.

    ‘ik wil niet met je praten, ik bedoel’ hij lijkt nog meer te schrikken ‘ehhh, ik wil liever iets anders dan praten’ ik lach om zijn opluchting.

    Zijn hand gaat naar mijn kruis waar hij de rits zoekt en die opentrekt.

    ‘Vincent, als de gendarmerie ons stopt hebben we behalve een boete voor dronkenschap er ook nog een voor openbare ahhhh’ ik voel zijn lippen om mijn eikel sluiten, met zijn tong likt hij een druppeltje voorvocht van mijn pik.

    ‘waar moet ik zijn, ik weet niet waar je woont’

    ‘hmm, bij de stoplichten rechts en dan bij de kazerne de straat in, je smaakt lekker’

    ‘woon je in de binnenstad ‘

    ‘in de oude kazerne’

    De oude kazernes zijn een paar jaar geleden helemaal voor de vlakte gegooid en men heeft er in de zelfde stijl nieuwe gebouwen neer gezet met een park waar voorheen de oefenterreinen waren, en de poort die dicht zit voor buitenstaanders, een soort ressort dus, waar ongetwijfeld een pittig prijskaartje aan hangt.

    ‘wil je hier op drukken ?’ vraagt Vincent me als hij mijn hand ergens vlakbij zijn kruis legt.

    Ik druk op iets hards en hij lacht naar me ‘iets naar rechts, hmm’ hij gooit zijn nek naar achteren ‘nu daar’ ik druk nogmaals en als we bij de enorme poort aankomen rolt deze al open.


  • Commentaires

    Aucun commentaire pour le moment

    Suivre le flux RSS des commentaires


    Ajouter un commentaire

    Nom / Pseudo :

    E-mail (facultatif) :

    Site Web (facultatif) :

    Commentaire :